شروعی دوباره

وباز هم شروعی دوباره.منو مریم باز اومدیم.انگاری عادت کردیم بعد از تو سر زدن ها و کل کل کردنای کوچک روزانه بعد از ۸ روز یه دعوای سخت بکنیم.خخخخخخخ اخه دعوامونم خیلی باحاله.دعوتمون در حد لالیگا هستشاااااااااا حالا جالبیش اینجاست بدون هم طاقت نداریم زندگی کنیم و بازم اشتی میکنیم ولی باید دعوا کنیم اخه نمک زندگیمونه دیگه.درسته زندگی ما شده عین دریاچه نطرون حتی از اونم بد تر.ولی چشم حسود کور گوش شیطونکر منو خانم گلی حالا تصمیم نداریم جدا بشیم.هستیم تا حلوای بد خواهامون رو نخوردیم.راستیییییی خانوم گلی خیلی دوستت دارماااااآآااآآاا.فکر کردی من میزارم از پیشم بری با کلی زحمت از دریا گرفتمت حالا بزارم بری؟.نه این خبرا نیست خانوم گلی

خوشبختی بدون شرح...